Wyniki konkursu: Legendy o biżuterii...

Konkurs Legendy o biżuterii... polegał na napisaniu legendy o kryształowych kolczykach. Trudne zadanie? Nic takiego. Na nasz adres napłynęły dziesiątki zgłoszeń.
Do konkursu zakwalifikowaliśmy jednak wyłącznie prace, które spełniały formalne wymagania, tj. takie, które liczyły między 200 a 1000 znaków.

Spośród zakwalifikowanych legend wybraliśmy jedną zwycięską i wyróżniliśmy pięć legend o biżuterii.
Serdecznie gratulujemy!!!

---

Nagrodzona legenda (autor: ireniks)

Bardzo dawno temu, w dalekiej krainie córka władcy zapragnęła mieć piękne kolczyki. Ojciec ogłosił konkurs jubilerski na który zjechali się sztukmistrzowie z wielu stron.
Jako, że Anna była bardzo wybredna, żaden z nich nie mógł trafić w jej gust. Na sam koniec konkursu do pałacu wkroczył starzec. Wyglądał bardzo biednie, miał długie włosy i brodę. Szedł powoli oparty o laskę. Po chwili otworzył zaciśniętą dłoń. Blask rozprzestrzenił się po całej sali. Wszyscy zgromadzeni goście oniemiali. Okazało się, że sprawiły to kolczyki o kształcie kryształowych migdałów. Panna podbiegła do starca z zachwytem. Gdy zobaczyła kolczyki natychmiast chciała je założyć. Gość ostrzegł ją jednak na ucho, że musi zagwarantować jedną rzecz. Mianowicie, każda kolejna osoba do której trafią kolczyki musi nosić jej imię. Inaczej jej dusza będzie przeklęta po wieki. Dlatego od tej pory Anny dbają o to, aby kolczyki przekazywać dla swoich imienniczek. Takich jak kobieta bajarza, opisującego tę historię.

A sam starzec… Nigdy nie ujawnił tajemnicy kolczyków. Wiadomo tylko, że zwał się dumnie Swarovski i z miejsca stał się nadwornym jubilerem rodziny królewskiej. A jego potomkowie dbają o wielkość nazwiska do dziś.

---

Wyróżniona legenda (autor: Rostosław)

Notatka z 1476 roku - podpisano - Rostosław z Korony Góry Kalwarii.

" 13 dzień Marca, roku Pańskiego 1476.

Dzisiejszy dzień zaiste przejdzie do annałów grodu tak mego jak i waszego ludu mój. Zacny to lud co historyję swoją piszę jakże wspaniałą. I ja dziś chciałbym zostawić ślad w tejże historyi. Zleciłem więc fachmistrzowi grodu Svarovskiemu by najznamienitsze ze znamienitych kolczyki dla Waćpanny przygotował. Waćpanną tą jest pełna krasy szlachcianka o imieniu Gabriella. Serce me raduje się na myśl, że najpiękniejszej tej niewiasty jako żony swej wkrótce uświadczę. A gdy czas przeminie, a wiek już nie ten nie pozwoli mi bym z wami tu radować się mógł. Kolczyki te niech dowodem będą na to jak wielkiej miłości Gród nasz był nie tylko świadkiem ale i uczestnikiem. A gdy wieków gro upłynie i naprzód cywilizacyja pójdzie, rad byłbym pełen z góry patrząc na kolczyki te Crystal Migdały M, które tak zacną historyję trzymać w sobie będą.

Przypieczętował to ja Rostosław z Korony Góry Kalwarii."

---

Wyróżniona legenda (autor: Aleksandra Zuzaniuk)

Dawno, dawno temu, za górami, za lasami żyła olśniewająca swym pięknem i urzekająca nieskazitelnym dobrem dziewczyna imieniem Jutrzenka. Niestety zazdrosne o jej urodę złe wiedźmy zamknęły ją w lochu położonym nad brzegiem czystego, rwącego potoku. Rzuciły również na nią zaklęcie, które brzmiało tak: Dni niewoli pryśnie czar, gdy z twych oczu wypłynie krystaliczny dar. Dziewczyna codziennie budziła się z nadzieją, że to właśnie dziś zostanie uwolniona spod działania okrutnych mocy. Pewnego dnia bezsilna i zrezygnowana usiadła w kąciku i zapłakała. Jej łzy spływały po skałach i kamieniach wprost do przejrzystego potoku. Zawarta w nich magiczna moc dobra i piękna sprawiała, że w połączeniu z krystalicznie czystą wodą potoku zamieniały się w piękne, mieniące się blaskiem słońca kryształy. W tym samym momencie kraty lochu rozpadły się na kawałki a Jutrzenka mogła już cieszyć się wolnością. Urzeczona widokiem wybawczych kryształów postanowiła, że odtąd zawsze będzie nosiła je przy sobie jako symbol piękna, dobra oraz wolności. Dzięki pomocy zaprzyjaźnionego rzemieślnika stworzyła kolczyki, które podobno do dziś mają szczególną, magiczną moc.

---

Wyróżniona legenda (autor: Joanna Majkowska)

W zamierzchłych czasach, kiedy ziemią Polan rządził Mieszko I ze swoją żona Dobrawą wydarzyła się przedziwna historia. Dobrawa była mądrą i piękną księżniczką, oddaną mężowi i swojemu nowemu ludowi. Na dziesiątą rocznicę ich ślubu Mieszko postanowił dać swojej żonie niezwykły prezent, świadectwo szacunku i uczuć. Długo zastanawiał się nad podarkiem godnym królewskiej miłości. Pewnej nocy na dwa dni przed uroczystościami rocznicowymi przyśnił mu się dziwny sen, w którym niezwykle sugestywny głos nakazał Mieszkowi spisać na kartkach dwa różne słowa najlepiej oddające jego uczucia do żony. Kartki miał wsunąć w palenisko. Zaintrygowany tajemniczym snem Mieszko postanowił wypełnić zawarte w nim wskazówki. Na dwóch osobnych kartkach, zapisał słowa „miłość” i „oddanie”. Zgodnie z instrukcją wsunął kartki w płonące palenisko, po czym oddalił się do swoich zajęć. Wieczorem chcąc dorzucić drwa do ognia począł rozgarniać żarzące się polana. Jakież było jego zdziwienie, kiedy pod tlącą się warstwą drewna, w miejscu, w które wsunął kartki, zauważył dwa piękne kryształki. Ostrożnie wyciągnął je z paleniska, zawinął w królewską chustkę i zaniósł do złotników. Mistrzowie pokiwali tylko głowami, bo nieskazitelne piękno kryształków wprawiło ich w osłupienie. Chcąc ukazać w pełni urodę znaleziska, postanowili ozdobić nimi kolczyki, subtelna i delikatna oprawa nie przyćmiła tego co najważniejsze- kryształków symbolizujących miłość i oddanie. Dobrawa zachwyciła się kolczykami i nigdy ich nie zdejmowała, dając tym samym do zrozumienia mężowi, iż odwzajemnia jego uczucia.

---

Wyróżniona legenda (autor: Jolanta Miętkiewicz)

Dawno temu pewną wieś nawiedził straszny potwór: bazyliszek! Bestia unicestwiała każdą napotkaną na drodze rzecz lub osobę, która czymś jej się naraziła. Czyniła to za pomocą swojego niszczycielskiego spojrzenia. Zrozpaczona ludność ze strachem oczekiwała kolejnych posunięć potwora. Było tak aż do dnia, w którym pojawił się dzielny młodzian herbu Swarovski. Wymyślił on chytry podstęp, dzięki któremu miał na zawsze rozprawić się z bazyliszkiem. W tym celu udał się do jego jamy z taflą lustra. Stanąwszy przed kryjówką bestii, zaczął ją prowokować do walki. Bazyliszek, zaskoczony zuchwałością zwykłego śmiertelnika, szybko wyłonił się z jamy, gdzie czekał już na niego młodzieniec. Trzymał przed sobą zwierciadło niczym ochronną tarczę. Gdy bazyliszek skierował nienawistne spojrzenie wprost na swoje odbicie w lustrze, obrócił przeciwko sobie własną moc. Nie tylko zabił siebie samego, ale też rozbił taflę na tysiące kawałków. Dzięki sprytowi i bohaterskiemu wyzwoleniu wsi, Swarovski stał się bohaterem lokalnej społeczności. Na pamiątkę jego zwycięstwa, kobiety nosiły w uszach pokruszone drobinki szkła, które nazwano "kryształami Swarovskiego".

---

Wyróżniona legenda (autor: Maya Kowalczyk)

Współczesna legenda wielkomiejska - Migdałowo ...

Duże miasto jest jak dżungla, w której żyje się indywidualistycznie i nowocześnie. Maya, jedna z mieszkanek Nowego raju, jest kobietą ambitną, dynamiczną, kreatywną i lubiącą wytyczać trendy. - Przyjaźń jest jak podróż w głąb samego siebie. Ważna jest jednak nie stacja docelowa, lecz sposób podróżowania. Dziś w dobie społeczeństwa informatycznego nie zawsze mamy czas na bezpośredni, osobisty kontakt w ferworze dnia codziennego-mówi w wywiadzie dla TV Biznes. – W ciągu dnia spotykam się ze znajomymi podczas przerwy na lunch. Wielokilometrowa podróż rozpoczyna się jednym małym krokiem w stronę drzwi. Dalej już unoszą mnie skrzydła wolności. La Dolce Vita ! – opowiada o życiu w korporacji. Kobiety interesu przyjaciół winny szukać wśród osób, które zrobiły coś dla ich kobiecości. - Nie wiem kto wynalazł wysokie obcasy, ale wszystkie kobiety dużo mu zawdzięczają – opowiada Maya.
Wtem do pobliskiego baru sałatkowego wchodzi On. Zamawia jej orszadę i wręcza dwa słodkie migdały, lecz co to nagle oniemiała, bo jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki migdały w piękne kryształy Swarovskiego się pozmieniały. Warto wyjść za informatyka, którego interesuje biochemia i biofizyka, po prostu magika !

W załączeniu zdjęcie z transformacji w migdałowe kolczyki z kamieni Swarovskiego !